هدف از تحقیق حاضر تاثیر سه شیوه تمرینی بر بیان ژن TGFB1 و VASH-1 در بافت بطن چپ رت های ویستار بود. مواد و روشها: 40 سر موش ویستار8 هفته ای با میانگین وزن33+237 گرم در محیطی کنترل شده نگهداری و به صورت تصادفی در5 گروه 8 تایی قرار گرفتند. برنامه های تمرینی به مدت 8 هفته و هفته ای 3 جلسه با شدت مشخص بود. تمرینات هوازی شامل 47 دقیقه دویدن با شدت متوسط VO2MAX 65 % بر روی تردمیل بود. تمرین HITشامل دویدن با سرعت 2 متر در دقیقه با شیب فزاینده بر روی نوار گردان و تمرینات HIIT شامل 4 وهله تناوبی شدید با شدت 90تا 100درصد VO2MAX و چهار وهله تناوبی کم شدت 50 تا 60 درصد VO2MAX انجام شد. گروه کنترل پایه در هفته اول و پس از استقرار تحت جراحی و بافت برداری قرار گرفت گروه های دیگر پس از آخرین جلسه تمرینی تشریح و سپس بافت قلب آن مورد بررسی قرار گرفت. تغییرات برون گروهی توسط آنالیز واریانس یک راهه و آزمون تعقیبی توکی در سطح معنی داری0/05 ≥ P مورد تجزیه تحلیل قرار گرفت. یافته ها: 1-نتایج نشان می دهد 8 هفته تمرین MIT (001/0 ≥ P)، HIT (001/0≥ P)، HIIT(001/0≥ P) باعث افزایش معنادار بیان TGF-β1در بطن چپ موش های نرویستا ر شد 2-نتایج تحقیق حاضر کاهش معنی دار بیان ژن VASH-1 بین 5 گروه پژوهش نشان می دهد(د(0001/0 (P<. نتیجه گیری: بنظرمیرسد تمرین منظم پتانسیل اثر گذاری در افزایش هایپرتروفی قلب با افزایش TGF-β1 کاهش VASH-1 در رت های نزاد دارد

سرب باعث ایجاد فشار خون در انسان و حیوانات آزمایشگاهی می شود. مکانیسم دقیق فشار خون ناشی از سرب معلوم نیست اما عوامل زیادی از جمله : تغییر در پاسخ دهی سیستم آدرنرژیک ممکن است در این زمینه دخیل باشند. در این مطالعه در طی 28 روز اثر مسمومیت حاد و تحت حاد با سرب بر پاسخ دهی آئورت سینه ای بررسی شد. موش های صحرایی از نژاد sprague Dawley با وزن 250-200 گرم استفاده شدند. پس از خارج کردن آئورت سینه ای و قرار دادن آن در محلول کربس سرد ، بافت هم بند و چربی آن جدا گردید. حلقه های 3-2 میلی متری از آئورت برش داده شدند. برای ثبت انقباض ایزومتریک داخل حمام بافتی قرار داده شد. حمام بافتی حاوی 10 میلی لیتر محلول کربس با دمای 37 درجه سانتی گراد بود که با گاز محتوی 95% اکسیژه و 5% دی اکسید کربن هوادهی می شد. حلقه ها به مدت 45 دقیقه تحت کشش مناسب (2 گرم وزنه) قرار داده شدند ، سپس دو بار با محلول 40 میلی مولار کلرور پتاسیم تحت انقباض قرار گرفتند. پاسخ انقباضی دوم به کلرور پتاسیم به عنوان مرجع برای محاسبات بعدی مورد استفاده قرار گرفت. پاسخ های انقباضی با اضافه کردن دوزهای افزایشی عوامل مختلف نظیر فنیل افرین ، پرازوسین ، کلونیدین ، یوهیمبین ، دوپامین و SCH در حضور یا عدم حضور L-NAME و ایندومتاسین مورد ارزیابی قرار گرفتند. نتایج نشان دادند که در معرض قرار گرفتن سرب به صورت حاد و تحت حاد باعث افزایش معنی داری در پاسخ انقباض عروقی می شود. به نظر نمی رسد که این اثر سرب به تنهایی ناشی از اثر سیستم آدرنرژیک باشد ، بلکه فاکتورهای دیگر نظیر تغییر در تبادل کلسیم داخل سلولی ، نیتریک اکساید و مسیر سیکلواکسی ژناز ممکن است دخیل باشند.

زمینه: عفونت هلیکوباکترپیلوری از شایع ترین عفونت ها و از علل مهم ایجاد زخم و سرطان معده است و جزء فلور طبیعی دهان محسوب میشود.هدف: مطالعه به منظور ارزیابی تأثیر آسیب شناختی این باکبری بر مخاط دهان رت انجام شد.مواد و روشها: این مطالعه تجربی در سال 1381 در دانشگاه علوم پزشکی قزوین انجام شد. در این مطالعه 40 رأس رت به صورت تصادفی در 4 گروه قرار گرفتند: در گروه های شاهد 1 و مورد 1 به ترتیب سرم فیزیولوژیک و سوش هلیکوباکترپیلوری بر روی لب ، گونه زبان و کام حیوان قرار گرف. در گروه های شاهد 2 و مورد 2 پس از برش دادن گونه ، سرم فیزیولوژیک و سوش هلکوباکترپیلوری در محل برش قرار گرفت. 15 روز بعد، از گونه ،لب ، زبان و کام نمونه برداری و لام های تهیه شده با دو روش هماتوکسیلین - ائوزین و گیمسا رنگ آمیزی شد.یافته ها: درهیچ کدام از گروه ها ارگانیسم مشاهده نشد و گروه های مورد 1 و مورد 2 به ترتیبدر مقایسه با شاهد 1 و شاهد 2 تغییر آسیب شناسی مخاط دهان نداشتند.نتیجه گیری : هلیکوباکترپیلوری توانایی کلونیزاسیون و ایجاد تغییر آسیب شناختی در مخاط دهان را ندارد.

زمینه و هدف: تمرینات تناوبی شدید (HIIT) و تزریق پلاسمای رت های جوان از روش های نوین برای بهبود متابولیسم استخوان در سالمندی محسوب می شوند. هدف این مطالعه بررسی تاثیر تمرین HIIT و تزریق پلاسمای رت های جوان (تمرین کرده و تمرین نکرده) بر مورفولوژی سلول های استخوانی (استئوبلاست، استئوکلاست و استئوسیت) در رت های نر پیر بود. روش بررسی: در این مطالعه تجربی، 35 سر رت ویستار نر پیر (22 ماهه) به پنج گروه تقسیم شدند: 1) تمرین تناوبی شدید (HIIT)، 2) تزریق پلاسمای رت های جوان تمرین کرده (PInt)، 3) تزریق پلاسمای رت های جوان تمرین نکرده (PInC)، 4) تزریق دارونمای سالین (Sham) و 5) کنترل (Cont). پروتکل تمرین HIIT به مدت شش هفته، پنج جلسه در هفته، با تناوب های 30 ثانیه ای در 80-95 درصد سرعت بیشینه و استراحت 60 ثانیه ای در 50-60 درصد سرعت بیشینه اجرا شد. پلاسمای جمع آوری شده از رت های جوان تمرین کرده و تمرین نکرده به صورت داخل وریدی تزریق گردید. پس از پایان دوره، مورفولوژی سلول های استخوان فمور با رنگ آمیزی هماتوکسیلین-ائوزین بررسی شد. یافته ها: HIIT به طور معناداری موجب افزایش تعداد استئوبلاست ها و کاهش تعداد استئوکلاست ها شد. افزایش معنادار تعداد استئوبلاست ها در گروه PInt و کاهش معنادار تعداد استئوکلاست ها و افزایش معنادار تعداد استئوسیت ها در گروه PInC مشاهده شد. تفاوت معناداری بین گروه های HIIT و PInt مشاهده نشد، اما اثر HIIT بر تعداد استئوبلاست و استئوکلاست نسبت به گروه PInC  بیشتر بود. نتیجه گیری:  تمرین HIIT و تزریق پلاسمای رت های جوان (تمرین کرده و تمرین نکرده) موجب بهبود مورفولوژی سلول های استخوانی در رت های پیر شدند. این نتایج نشان می دهد هر دو روش مداخله می توانند به بهبود سلامت استخوان کمک کنند.

زمینه: مرزه از گیاهان بومی ایران است که به طور وسیعی در قسمت جنوبی کشور به خصوص استان لرستان و خوزستان می روید و در طب سنتی به اثر ضد درد و ضد عفونت آن اشاره شده است.هدف: مطالعه به منظور تعیین اثرات ضد انعقاد گیاه مرزه در رت انجام شد.مواد و روش ها: این مطالعه تجربی در سال 1382 در مرکز تحقیقات گیاهان دارویی دانشگاه علوم پزشکی لرستان انجام شد که طی آن 36 رت به طور تصادفی در سه گروه قرار گرفتند. مقدار 50 میلی گرم بر کیلوگرم مرزه که قبلا از طریق بررسی مقدماتی تعیین دوز شده بود، از راه خوراکی به ترتیب در گروه اول یک بار در روز، در گروه دوم سه بار در روز به مدت 2 هفته به موش ها داده شد و در گروه شاهد هیچ گونه گیاهی مصرف نشد. وزن موش ها به طور روزانه و زمان پروترومبین (PT)، زمان پارشیال پروترومبین فعال شده (APTT) و وزن موش ها در پایان دو هفته اندازه گیری شد. داده ها با آزمون های آماری ANOVA یک طرفه و توکی تجزیه و تحلیل شدند.یافته ها: در گروهی که روزانه 3 بار گیاه مصرف کرده بودند افزایش معنی دار %7/15 در PT (p<0.05) و %7/20 در (P<0.001) APTT نسبت به گروه شاهد مشاهده شد. وزن گروه آزمون نسبت به گروه شاهد %24/9 کاهش نشان داد (P<0.001).نتیجه گیری: مصرف 50 میلی گرم بر کیلوگرم مرزه 3 بار در روز باعث ایجاد تغییر در فعالیت انعقادی (افزایشPT  و APTT) و کاهش وزن بدن رت ها می شود.

هدف: کروسین کاروتنویید استخراج شده از زعفران است که دارای خواص درمانی بسیاری از جمله آثار آنتی اکسیدانی است. ترکیبات آنتی اکسیدان از جمله کاروتنوییدها ممکن است در دزهای بالا به عنوان پیش اکسیدان عمل کند و باعث تخریب بافت ها شود که در این شرایط مهم ترین سیستم های دفاع آنتی اکسیدانی در کبد وارد عمل می شود تا از آسیب بافت ها ممانعت به عمل آورد. در این مطالعه آثار سمی احتمالی کروسین بر کبد رت طبیعی بررسی شد.مواد و روش ها: رت های طبیعی به طور تصادفی به 4 گروه تقسیم شدند. به گروه 1 (کنترل)، نرمال سالین و به گروه های 2-4 به ترتیب کروسین با دزهای 50، 100 و 200 میلی گرم بر کیلوگرم هفته ای یک بار به مدت 4 هفته به صورت داخل صفاقی تزریق شد. رت ها یک هفته بعد از آخرین تزریق کشته شدند. پارامترهای بیوشیمیایی آلانین آمینوترانسفراز، آسپارتات آمینوترانسفراز، آلکالین فسفاتاز، اوره، اسیداوریک و کراتینین در سرم و میزان گلوتاتیون احیا، فعالیت آنزیم های کاتالاز، سوپراکسید دیسموتاز و گلوتاتیون پراکسیداز و میزان اکسید شدن پروتئین ها و لیپیدها با اندازه گیری میزان گروه های کربونیل و مالون دی آلدیید در کبد ارزیابی شد. نمونه های کبد از نظر هیستوپاتولوژی نیز بررسی شد.نتایج: کروسین با دزهای مختلف مورد استفاده در درمان بیماری ها بررسی شد. هیچ گونه تغییر معنی داری در پارامترهای بیوشیمیایی سرم، گلوتاتیون احیا، مالون دی آلدیید، گروه های کربونیل پروتئین ها و فعالیت آنزیم های کاتالاز و سوپراکسید دیسموتاز در بافت کبد ایجاد نشد. همچنین هیچ تغییر بافتی در کبد مشاهده نشد. تنها دز 200 میلی گرم بر کیلوگرم باعث اندکی کاهش در فعالیت گلوتاتیون پراکسیداز شد که شاید در درازمدت جبران شود.نتیجه گیری: کروسین در دزهای مورد استفاده هیچ اثر سمی بر کبد رت نداشت.